زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج باقی نمانده باشد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج باقی نمانده باشد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

روزی می‌رسد که هیچ بیت کوینی برای استخراج وجود نخواهد داشت. تعداد بیت کوین های استخراج شده در اواخر ماه آوریل امسال به عدد ۱۷ میلیون رسید. این در حالی است که در نهایت، تنها ۲۱ میلیون بیت کوین قابل استخراج است. این سوال پیش می‌آید که آینده بیت کوین پس از اتمام استخراج آن چگونه خواهد شد؟

با اخبار، تحلیل‌ها و آموزش‌های مستر کوین همیشه به روز بمانید…

 

چه زمانی دیگر هیچ بیت کوینی برای استخراج وجود نخواهد داشت؟

ممکن است تا به حال به عدد ۲۱ میلیونی بیت کوین فکر نکرده باشید. شاید هم این فکر ذهن شما را مشغول کرده باشد که پس از استخراج بیت کوین‌ها، آینده نخستین ارز رمزپایه جهان چه می‌شود؟ به هر صورت، هم اکنون ۱۷ میلیون بیت کوین استخراج شده؛ این رقم یعنی بیش از ۸۰ درصد بیت کوین‌ها در طی ۹ سال استخراج شده است. با این حال تعجب خواهید کرد اگر بدانید که تقریبا هیچ یک از مردم حال حاضر، روزی که هیچ بیت کوینی برای استخراج وجود نداشته باشد را به چشم نخواهد دید!

پروتکل بلاک چین بیت کوین باعث می‌شود که “سختی” استخراج بیت کوین در طول زمان افزایش یابد. این سخن به این معنی است که توان محاسباتی بیشتری برای استخراج بیت کوین لازم است.

از سوی دیگر، همچنان که هر روز به استخراج کنندگان بیت کوین افزوده می‌شود، پاداش استخراج هم کمتر می‌شود. پس از استخراج هر ۲۱۰ هزار بلوک جدید، پاداش استخراج بلوک به “نصف” کاهش می‌یابد. در حال حاضر، استخراج هر بلوک بیت کوین، پاداش ۱۲٫۵ بیت کوینی دارد. به گفته سایت “BitcoinBlockHalf”، تاریخ بعدی که پاداش بیت کوین نصف می‌شود، ماه می ۲۰۲۰ خواهد بود و پاداش استخراج، ۶٫۲۵ بیت کوین می‌شود.

فرض کنیم که هیچ تغییری در پروتکل فعلی بیت کوین رخ ندهد. در این صورت، روزی که همه بیت کوین‌ها استخراج می‌شود، ۱۲۲ سال دیگر (یعنی سال ۲۱۴۰ میلادی) خواهد بود. در حالی که در طی ۹ سال، ۸۰ درصد بیت کوین استخراج شده است، ۲۰ درصد باقی مانده بیش از ۱۰۰ سال زمان برای استخراج نیاز دارد. نمودار بیت کوین‌های استخراج شده به این صورت است:

زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج باقی نمانده باشد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج باقی نمانده باشد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج باقی نمانده باشد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

هم اکنون، بیت کوین‌هایی که به عنوان پاداش به استخراج کنندگان تعلق می‌گیرد، بیشترین انگیزه را برای آن‌ها به وجود می‌آورد. از سوی دیگر، بلاک چین بیت کوین حیاتش را به استخراج کنندگان مدیون است. دلیل این امر این است که تایید و ذخیره تراکنش‌ها بر روی دفترکل بلاک چین توسط همین استخراج کنندگان انجام می‌شود. پس زمانی که هیچ بیت کوینی برای پاداش به استخراج کنندگان نباشد، چه می‌شود؟ آیا شیشه عمر بیت کوین خواهد شکست؟

پاسخ این سوال به صورت کلی، منفی است. استخراج کنندگان بیت کوین به غیر از پاداش استخراج، هزینه‌ای هم به عنوان هزینه تراکنش دریافت می‌کنند. بنابراین، پس از این که تمامی بیت کوین‌ها استخراج شود و هیچ بیت کوینی باقی نماند، باز هم هزینه تراکنش به عنوان دستمزد استخراج کنندگان وجود خواهد داشت. با این وجود، هنوز مسائلی وجود دارد که به آن می‌پردازیم.

 

هزینه تراکنش بالا: انگیزه‌ای مضاعف برای استخراج کنندگان

بنابراین، هزینه بالاتر، باعث انگیزه بیشتر برای استخراج کنندگان بیت کوین خواهد بود. همان گونه می‌دانید، در زمان ارسال بیت کوین، فرستنده می‌تواند هزینه تراکنش را مشخص کند. هر چه این هزینه بالاتر تعیین شود، استخراج کنندگان آن را در اولویت بالاتری قرار خواهند داد و به این شکل، سرعت انجام این تراکنش هم بالا می‌رود.

در قرن آینده که دیگر هیچ بیت کوینی برای استخراج وجود نخواهد داشت، این هزینه‌ای تراکنش‌ها اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کنند. این طرح در مقاله “بیت کوین” خالق آن، یعنی “ساتوشی ناکاموتو” آورده شده است:

“روزی که تمامی کوین‌های پیش بینی شده، وارد چرخه بازار شود، انگیزه انجام تراکنش کاملا می‌تواند هزینه تراکنش باشد و نرخ تورم این هزینه نیز کاملا آزادانه خواهد بود.”

 

چه اتفاقی در این میان رخ می‌دهد؟

یک نکته مهمی که وجود دارد، این است که زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج وجود ندارد، بیش از ۱۰۰ سال دیگر خواهد بود. با توجه به این که در حال حاضر کمتر از یک دهه از شکل‌گیری بیت کوین می‌گذرد، این زمان بسیار زیاد است.

بر اساس آن چه ناکاموتو در نظر گرفته است، گره‌ها (Node) مسئول حفظ بلک چین بیت کوین و تایید تراکنش‌ها می‌باشند. حرکت از سمت یک سیستم مبتنی بر اعتماد به سوی یک سیستم “اثبات کار” (PoW) که با اجماع طولانی‌ترین زنجیره کار می‌کند:

“آن‌ها (گره‌ها) با توان پردازشگر (CPU) خود، رای می‌دهند که بیان کننده این است که با کار خود، مشخص می‌کنند کدام بلوک ایجاد شده معتبر است و بلوک‌های نامعتبر را رد می‌کنند. با این مکانیسم اجماع می‌توان تمامی قوانین و انگیزه‌های مورد نیاز را اجرا کرد.”

این آخرین جمله از بیانیه ناکاموتو به صورتی ویژه بیان می‌کند که استخراج کنندگان و مراکز مبادلات باید در کنار هم کار کنند، همان گونه که در این چند سال به همین شکل تلاش کرده‌اند.

 

سگویت (Segwit)

در سال ۲۰۱۷ و با محبوبیت روزافزون بیت کوین، مسائلی همچون مقیاس پذیری، ظرفیت بلوک و هزینه تراکنش‌ها به صورتی جدی مطرح شد. در ابتدای راه بیت کوین، ناکاموتو محدودیت اندازه بلوک یک مگابایتی را در نظر گرفته بود. این محدودیت برای جلوگیری از ایجاد بلوک‌های بزرگتر توسط استخراج کنندگان بود که می‌توانست باعث از هم گسیختگی بلاک چین می‌شد.

این محدودیت یک مگابایتی در آن زمان حتی بسیار زیادتر از حد نیاز بود. دلیل این امر هم تعداد پایین تراکنش‌ها بود. البته این امر در نظر گرفته شده بود که در صورت نیاز می‌توان این اندازه را تغییر داد.

با این حال، بالاخره نگرانی‌ها شدت گرفت، زیرا با محبوبیت بیت کوین، تعداد تراکنش‌ها بسیار زیاد شد و این حجم یک مگابایتی بسیار کم بود. در نهایت، تیم توسعه دهنده مرکزی بیت کوین با یک راهکار به نام “سگویت” سعی در رفع این مسئله کردند. به صورتی خلاصه، باید گفت که در سگویت داده‌های غیرامضایی از داده‌های امضایی و تایید هر تراکنش جدا می‌شوند. به این ترتیب، از حجم داده‌های تراکنش‌ها به میزان قابل توجهی کاسته شد و محدودیت اندازه بلوک یک مگابایتی باز هم کافی بود. همچنین، سگویت راه را برای ادغام شبکه لایتنینگ (یا شبکه رعد و برق) هموار ساخت.

 

اجرای سگویت و تاثیر بر روی هزینه تراکنش‌ها

در نهایت، سگویت در ماه آگوست ۲۰۱۷ به اجرا گذاشته شد، زیرا سهامداران عمده و استخرهای استخراج بزرگ و شرکت‌های مرتبط با بیت کوین اقدام به بالا بردن هزینه‌های تراکنش به دلیل محدودیت اندازه بلوک کرده‌ بوند.

در این میان “سگویت ۲ ایکس” (Segwit2X) نیز راهکار دیگری بود که حجم بلوک را نیز به ۲ مگابایت افزایش می‌داد. این راه حل به دلایلی همچون نیاز به یک هارد فورک در خود بیت کوین به اجرا گذاشته نشد. در این جا نگرانی‌ها و بحث‌هایی در جامعه بیت کوین شکل گرفت که در نهایت منجر به تقسیم این جامعه شد.

پیاده‌سازی سگویت کمی به کندی صورت گرفت و هر چند از آگوست ۲۰۱۷ آغاز شد، اما برخی بازیگران اصلی جامعه بیت کوین -نظیر کوین بیس و بیت فاینکس- در فوریه ۲۰۱۸ آن را به اجرا گذاشتند. همان گونه که در نمودار مجموع هزینه تراکنش‌ها دیده می‌شود، در این ماه‌های آخر هزینه تراکنش‌ها به دلیل اجرای سگویت کاهش چشمگیری داشته است.

زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج باقی نمانده باشد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

شبکه لایتنینگ (Lightning network)

همان گونه که گفته شد، پیاده‌سازی سگویت راه را برای راه حل‌های لایه دوم جهت بهبود شبکه بیت کوین باز کرد. راهکار شبکه لایتنینگ به صورت کلی همان سگویت است که در مقیاسی بزرگتر صورت می‌گیرد.

به طور کلی، شبکه لایتنینگ اجازه می‌دهد که کاربران چندین کانال پرداختی بین خودشان باز کنند. این کانال‌های پرداختی در بلاک چین باز و ثبت می‌شوند، اما تراکنش‌ها وقتی که کانال بسته می‌شود، انجام می‌شوند. در واقع، کاربران بیت کوین را به این کانال‌ها منتقل می‌کنند و تراکنش‌ها به صورت وعده انتقال مالکیت به یکدیگر انجام می‌شود. هنگامی که تصمیم گرفته می‌شود که کانال بسته شود، نسبت سهام کاربران از کل مبلغ مشخص شده و بر روی بلاک چین ثبت می‌شود.

در این راه حل، سرعت انجام تراکنش‌ها بالا می‌رود و کل شبکه بهبود می‌یابد. با این وجود، شبکه لایتنینگ باعث می‌شود که مجموع هزینه تراکنش‌ها کاهش یابد، زیرا از حجم تراکنش‌های ثبت شده در هر روز، به میزان قابل توجهی کاسته می‌شود.

 

پایان استخراج بیت کوین و دغدغه استخراج کنندگان

در این جا، این سوال ذهن استخراج کنندگان را مشغول می‌کند که زمانی که هیچ بیت کوینی برای استخراج وجود نداشته باشد (حتی اگر بیش از ۱۰۰ سال دیگر باشد!)، چه انگیزه‌ای برای کار آن‌ها باقی خواهد ماند؟ این سوالی است که به نظر می‌رسد تیم توسعه دهنده مرکزی بیت کوین و جامعه این ارز رمزپایه باید در مورد آن تصمیم بگیرند. البته، برخی در این میان معتقدند که زمانی که هیچ بیت کوینی دیگر برای استخراج نمانده باشد، قیمت بیت کوین آن چنان نجومی خواهد بود که همان “اندک” ساتوشی‌هایی که به عنوان هزینه تراکنش توسط استخراج کنندگان دریافت می‌شود، ارزش بسیار زیادی خواهد داشت.

 

منبع: کوین تلگراف

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به گفتگو بپیوندید؟
همین حالا نظرتان را بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *