ارز رمزپایه چیست

ارز رمزپایه (Cryptocurrency) چیست؟

ارز رمزپایه (یا کد پایه) یک واسطه مبادلاتی شبیه ارزهای معمولی همانند دلار آمریکا است، با این تفاوت که برای مبادله اطلاعات دیجیتال از طریق فرایندی که امکان آن به واسطه‌ی اصول خاص رمزنگاری فراهم آمده، طراحی شده است.

برای شناختن ارزهای رمزپایه با مسترکوین همراه باشید…

 

ارز رمزپایه یا ارز دیجیتال

رمزنگاری برای تضمین معاملات و کنترل ایجاد سکه‌های جدید استفاده می‌شود. بیت کوین نخستین ارز رمزپایه است که در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد. امروزه صدها ارز رمزپایه دیگر وجود دارد که اغلب به آنها با عنوان “آلت­ کوین” (Altcoins) اشاره می‌شود.

به بیانی دیگر، ارز رمزپایه، الکتریسیته را به خطوط کد تبدیل می‌کند که ارزش پولی پیدا می‌کند. در ساده‌ترین شکل باید گفت که “ارز رمزپایه”، “ارز دیجیتال” است.

بر خلاف سیستم بانک‌داری متمرکز نظیر سیستم فدرال رزرو (یا همان بانک مرکزی خودمان)، که در آن دولت‌ها به وسیله‌ی فرایند چاپ پول کاغذی، ارزش پول رایج را -مانند دلار آمریکا- کنترل می‌کنند، دولت کنترل ارزهای رمزپایه را در اختیار ندارد، زیرا آن‌ها کاملاً غیر متمرکز می‌باشند.

ارز رمزپایه یا کریپتوکارنسی

بیشتر ارزهای رمزپایه –نظیر بیت کوین- به صورت کاهش تولید محصول در طول زمان طراحی شده‌­اند. این نوع طراحی باعث ایجاد یک سقف بازار برای آن‌ها می‌شود. این امر با ارزهای کاغذی متفاوت است. موسسات مالی همواره می‌توانند ارز بیشتری تولید، و در نتیجه‌ی آن تورم بیشتری ایجاد کنند. بیت کوین هرگز بیش از ۲۱ میلیون سکه در چرخه‌ی خود نخواهد داشت. سیستم فنی که همه ارزهای رمزپایه مبتنی بر آن هستند توسط ساتوشی ناکاموتو ایجاد شده است.

 

پروتکل‌های ارزهای رمزپایه

امروزه صدها مشخصه مختلف ارز رمزپایه وجود دارد. با این وجود، بیشتر این ارزها از یکی از این دو پروتکل ناشی می‌شوند: “گواه اثبات کار” (Proof-of-work) یا “گواه اثبات سهام” (Proof-of-stake). تمام ارزهای رمزپایه توسط جامعه استخراج‌کنندگان ارز رمزپایه نگهداری می‌شوند. اعضای جامعه استخراج‌کنندگان عامه مردم هستند که ماشین های ASIC یا رایانه‌هایشان را برای شراکت در اعتباردهی و پردازش معاملات و تراکنش‌ها تنظیم کرده‌اند.

 

تاریخچه ارز رمزپایه

بیت­ کوین نخستین ارز رمزپایه است. بیت­ کوین در سال ۲۰۰۹ توسط یک توسعه‌دهنده­ با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو ساخته شد. این ارز رمزپایه از SHA-256 که مجموعه‌ای از توابع درهم‌­سازی (Hash) رمزنگاری استفاده می­‌کند. این توابع توسط آژانس امنیت ملی آمریکا طراحی شده بود. بیت کوین یک ارز رمزپایه مبتنی بر سیستم گواه اثبات کار است.

در آوریل ۲۰۱۱، نیم کوین، اولین آلت کوین، برای ساختن یک DNS غیر متمرکز ایجاد شد تا سانسور اینترنت را دشوارتر نماید. در اکتبر ۲۰۱۱، لایت کوین منتشر شد و اولین ارز رمزپایه موفق در استفاده از اسکریپت به عنوان ایجاد پارازیت و درهم کردن به جای SHA-256 بود. این به عموم مردم توانایی داد تا استخراج لایت کوین‌ها بدون نیاز به خرید سخت‌افزاری خاص مانند ماشین‌آلات ASIC که برای استخراج بیت کوین استفاده می‌شد، انجام شود.

لایت کوین در اواخر سال ۲۰۱۳ توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. لایت کوین به سقف بازار ۱ میلیارد دلار رسید. ریپل کوین که در سال ۲۰۱۱ ایجاد شد، براساس پروتکل مشابه بیت کوین  ساخته شد، اما به عنوان یک سیستم پرداخت خدمات ارائه می‌داد. برای درک این مطلب، یک پی پال را برای ارزهای رمزپایه را تصور کنید که از هر نوع پول کاغذی، ارز رمزپایه و کالا پشتیبانی می‌کند.

 

ارزهای رمز پایه و بازار سرمایه

بیت کوین بزرگ‌ترین ارز رمزپایه در هر دو بازار سرمایه از نظر حجم، پذیرش و شهرت است، اما ممکن است ارزشمندترین سکه نباشد. NEMstake، در حالی که تنها دارای سقف بازار ۱،۱۱۶،۷۲۰ دلار است، هر یک سکه‌اش ۱،۱۱۷ دلار معامله می‌شود (در تاریخ نگارش این مقاله). با نگاهی به سقف بازار، لایت کوین بعد از بیت کوین در جایگاه دوم و بعد از آن‌ها ریپل کوین قرار دارد.

سکه‌ای که احتمالاً شما بیشتر با آن آشنا هستید، دوژکوین است. دوژکوین به طور متوسط از نظر حجم معاملات یک سوم حجم دارد، ولی به نسبت سقف بازار پایینی داشته و در رتبه ششم در بین بزرگ‌ترین ارزهای رمزپایه رده بندی شده است.

 

درهم­‌سازی (HASH) ارز رمزپایه چیست؟

قدرت استخراج ارز رمزپایه در مقیاس هش‌ها در ثانیه‌ها رتبه‌بندی می‌شود. یک ریگ (Rig) با توان محاسباتی kH/s1 با نرخ ۱۰۰۰ هش در یک ثانیه استخراج می‌کند، mH/s1 یک میلیون هش در هر ثانیه و GH/s1 یک میلیارد هش در هر ثانیه استخراج می‌کند. هر بار که استخراج‌کننده با موفقیت یک بلوک را باز می‌کند، یک هش جدید ایجاد می‌شود. الگوریتم هش، این حجم زیاد از داده‌ها را به یک هش با طول ثابت تبدیل می‌کند. مانند یک کد که اگر شما الگوریتم­ ان کد را بدانید، می‌توانید یک هش را باز کرده و داده‌های اصلی را بیرون بکشید، اما برای چشم عادی، “هش” فقط یک دسته اعداد متراکم در کنار هم است که عملاً بیرون کشیدن اطلاعات از آن غیر ممکن است.

ارز رمزپایه یا کریپتوکارنسی

 

SHA در مقابل اسکریپت

در حالی که بیت کوین و چندین سکه دیگر با استفاده از SHA-256 استخراج می‌شوند، استخراج لایت کوین و بسیاری از سکه‌های دیگر با استفاده از اسکریپت است. این‌ها دو تابع اصلی برای درهم‌سازی هستند، اما انواع مختلفی وجود دارد و ارزهای رمزپایه scrypt-N و x11 از آنها استفاده می‌کنند. توابع مختلف درهم‌سازی برای پاسخ به نگرانی‌هایی که درباره SHA 256 وجود داشت، اتخاذ شدند. پیش از این، افراد قادر بودند تا بیت کوین‌هایشان را با GPU‌ها استخراج کنند که این کار مستلزم حجم زیادی انرژی بود. اما همان‌طور که بیت کوین مسیر رشد محبوبیتش را طی می‌کرد، ماشین ASIC SHA-256 که برای ایجاد GPU استخراج‌کننده ساخته شده بودند، منسوخ شدند.

برای این‌که تصوری دقیق از این‌که چقدر این ماشین‌ها قدرتمند هستند، بدست آورید، باید گفت یک پردازنده استخراج‌کننده ۴ GPU دارای نرخ درهم‌سازی در حدود MH/s 3.4 است و ۳۶۰۰ کیلو وات بر ساعت نیز انرژی مصرف می‌کند، در حالی که ماشین ASIC می‌تواند تنها TH/s 6  نرخ درهم‌سازی داشته باشد و ۲۲۰۰ کیلو وات بر ساعت انرژی مصرف می‌کند. این امر به طور مؤثری استخراج‌کننده GPU را نابود کرده و بسیاری از افراد را با نگرانی‌شان درباره امنیت شبکه رها می‌کند. از آن‌جا که افراد کمتری به طور مفید قادر به استخراج از طریق کامپیوتر خانگی‌شان هستند، این شبکه کمتر غیر متمرکز می‌شود. استخراج‌کننده اسکریپت با این وعده که در برابر مشکل حافظه ASIC مقاوم است، معرفی گردید.

درهم‌سازی‌های اسکریپت نیاز به مقدار زیادی حافظه دارد، که GPU‌ها در حال حاضر برای مدیریت آن طراحی شده‌اند ولی ماشین‌های ASIC برای مدیریت آن طراحی نشده‌اند. با این حال، استخراج‌کننده اسکریپت نیاز به انرژی زیادی داشته و ماشین‌های Script-ASIC دائماً برای حل این مشکل طراحی شده‌اند. در حال حاضر، لایت کوین در حال تغییر تابع گواه اثبات کار برای اجتناب از استخراج‌کننده ASIC است. همچنین اسکریپت تأکید می‌کند که گواه اثبات کار آن‌ها کارآمدی انرژی بسیار بیشتری نسبت به SHA-256 دارد. بلوک‌های بیت کوین با سرعت ۱ در هر ۱۰ دقیقه باز می‌شوند، در حالی که سرعت باز شدن بلوک‌های لایت کوین، ۱ در هر ۲٫۵ دقیقه است.

 

امنیت ارز رمزپایه

ارز رمزپایه یا کریپتوکارنسی

امنیت رمزنگاری‌ها در دو بخش است. بخش اول از بروز مشکل در پیدا کردن تقاطع مجموعه درهم‌سازی یعنی وظیفه‌ای که توسط استخراج‌کنندگان انجام می‌شود، پدید می‌آید. دومین و احتمالا از دو مورد یک حمله ۵۱٪ است. در این سناریو، یک استخراج‌کننده که دارای قدرت استخراج بیش از ۵۱٪ از شبکه است، می‌تواند دفتر بلاک چین جهانی را تحت کنترل درآورده و یک بلاک چین جایگزین ایجاد کند. حتی در این لحظه هم مهاجم به آن‌چه که می تواند انجام دهد محدود است. مهاجم می تواند معاملات خودش را معکوس کرده یا سایر معاملات را مسدود کند.

ارزهای رمزپایه کم‌تر مستعد مصادره و تصرف به واسطه اجرای قوانین هستند. همچنین کم‌تر مستعد ادامه یافتن معامله توسط تصرف‌کنندگانی که به جای صاحبان آن‌ها معامله را ادامه می‌دهند (مانند چیزی که در پی­پال است)، می‌باشند. همه ارزهای رمزپایه به اصطلاح مستعار و بی نام و نشان هستند و برخی از سکه‌ها ویژگی‌هایی را برای دقت در گمنام بودن، به ویژگی‌های خود افزوده‌اند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به گفتگو بپیوندید؟
همین حالا نظرتان را بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *